مبرّى كند و به علاوه بفهمد جانشين آن امام كيست ؟ چون احاديثى كه از پيامبر ( ص ) و ساير ائمه نقل شده بود حاوى آن بود كه مهدى دوازدهمين جانشين پيامبر ( ص ) فرزند حسن است و نمىميرد تا وقتى كه سراسر جهان را پر از عدل و داد كند ، به همين دليل هم بود كه امام عسكرى تولّد فرزند خود را از چشم همه مردم به جز شيعيان خاصّ خويش مخفى نگه داشته بود . آفتاب امامت در حال غروب بود و خداوند مقدّر كرده بود پس از اين خورشيد درخشان امامت از پس ابرهاى غيبت نور افشانى كند ، لذا امام حسن ( ع ) قبل از شهادت بر دو مطلب وصيّت نمود : 1 ) تأكيد بر شناخت غيبت و بيعت گرفتن از شيعيان خاصّ براى امام زمان ( عج ) . 2 ) تحكيم كردن اساس مرجعيّت دينى . در رابطه با مطلب اوّل امام كمى قبل از شهادت چهرهء فروزان امام دوازدهم را به بعضى از خواصّ خويش نماياند تا آنها متوجّه باشند كه زمين از حجّت حق خالى نمانده و امام خويش را بشناسند . در رابطه با مقصد دوّم ، امام مىدانست كه شيعيان در عصر غيبت صغرى و غيبت كبرى بايد از نظام اجتماعى استوارى برخوردار شوند تا بتوانند در برابر طوفان حوادث مقاومت كرده و از كيان اسلام دفاع كنند ، اين نظام در پرتو مرجعيّت تبلور مىيافت ، بدين جهت امام حسن عسكرى ( ع ) در دوران امامت خويش بر نقش علماء و وكلاء و نواب تأكيد نمود و آنان را سفيران امام معصوم قرار داد و روايات بسيارى در بارهء نقش علماى دينى بيان فرمود كه معروفترين آنها همان روايتى است ، امام حسن ( ع ) آن را از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه فرموده‌اند : ( از ميان فقهاء آن كس كه خويشتندار است و دين خود را پاس مىدارد و با هواى نفس خود مىجنگند و امر مولاى خويش را فرمانبردار است ، بر عوام واجب است كه از او تقليد كنند ) . از جمله دانشمندان و فقهايى كه از امام حسن عسكرى ( ع ) روايت نقل مىكردند و امام آنها را به عنوان وكيل خويش به مردم معرفى كرده بود مىتوان از افراد زير نام برد : 1 ) ابراهيم بن ابى حفص ، 2 ) احمد بن اسحاق اشعرى ، 3 ) حسن بن شكيب مروزى ، 4 ) احمد بن ادريس قمى ، 5 ) حفص بن عمرو العمرى ، 6 ) حسن بن موسى خشاب ،